28 Mei "Speelstuk deel 3"

Het begint vandaag al goed; de trein vertrekt te vroeg, ik mis hem en kom te laat op school. Vanaf station Hollandsche Rading neem ik contact op met Andre, of hij de les wil beginnen met een blok liedjes zingen. Zodat ik het daarna weer van hem kan overnemen met de inleiding van het speelstuk.

Een half uur te laat kom ik op school aan. Ik heb een heel lesprogramma uitgewerkt met verbeterde en daardoor duidelijkere melodiepartijen van het speelstuk. Alleen door alle haast vergeet ik ze bij de concierge uit te printen en te kopieren, maar ren meteen door naar het klaslokaal...waar de kinderen met Jochem en Andre luid aan het zingen zijn.

Vanaf mijn mail open ik de nieuwe partituren en laat ze op de beamer zien, ik probeer de kinderen uit te leggen dat ze allemaal op hun blaadje 2 maten moeten veranderen. Niemand snapt het en ik leg het niet goed uit omdat ik dit scenario (zonder uitgeprinte partituren voor iedereen) niet van te voren bedacht had. Ik had gewoon alsnog de nieuwe partijen moeten printen, zodat ze de oude weg konden gooien. Nu maakt iedereen een slordig kladblaadje van zijn partituur.
Terwijl ik er een rotzooitje van maak in mijn uitleg, roepen de gitaristen dat ze naar de gang willen om te oefenen, omdat de uitleg toch alleen voor de toetsenisten geldt. Zonder dit tegen de rest van de klas te melden laat ik de gitaristen naar de gang gaan (onder begeleiding van Andre). Daardoor denkt de rest van de klas dat de uitleg voorbij is en gaan zij ook direct naar de keyboards.

Ik krijg een blackout, weet ff niet meer wat ik moet doen om de les nu nog goed te laten verlopen. Op deze manier kunnen ze nooit aan het einde van de les voor een cijfer spelen, want daarvoor is er nog teveel onduidelijkheid. Verdere uitleg gaat niet werken, dus ik ga langs iedere toetsenist om te horen en te zien hoe het gaat en eventueel te helpen. Na wat pijn en moeite snapt iedereen de nieuwe partituur en kunnen ze het allemaal spelen.

Ik ben vergeten om de melodieen met zijn allen tegelijk te spelen. De groep is nog steeds te groot en onoverzichtelijk voor me! Maar Jochem schiet me te hulp. Hij telt af en de kinderen spelen samen de melodie. Pfff...ben echt de weg kwijt.

Dan komt een gitariste naar binnen: "Het lukt niet!".
Dus ik: "Hoezo, jullie konden hem vorige week al feilloos spelen?".
"Jamaar, het lukt niet met Andre!".
"Andre is ook een andere docent die pakt het anders aan, maar als je goed luistert naar hem en niet teveel moppert op hem, maar gewoon doet wat hij...dan lukt het vast wel!"
"Owhkee" (sip gezicht)

Tien minuten later komt ze weer binnen. "Wil je ons alsjeblieft helpen?"
Dus ik ruil met Andre, vindt het ook een opluchting...want zo'n klein groepje gitaristen werkt voor mij beter dan een grote groep toetsenisten (die met hun rug naar je toe zitten).

De bel gaat en de les is voorbij.
De kinderen hebben wel vooruitgang geboekt. Volgende week beginnen we met samenspelen en halverwege de les gaan we spelen voor een cijfer. Ik ga wederom een lesplan maken, maar ik zal me er niet op vastpinnen ....je weet nooit wat er gebeurd!


Jochem geeft me na de les goede reflectie. Hij verteld hoe ik reageerde op de onvoorziene situatie en vraagt aan mij hoe ik dit anders kan aanpakken voortaan; rust bewaren, niet gaan schreeuwen maar juist in je stoel gaan zitten en wachten tot het stil wordt (kan ik alvast nadenken hoe ik de les verder ga voortzetten) en toch misschien maar de klas uitlopen om nog ff die partituren te kopieren voor die kids!
Al met al een heerlijke, maar vooral leerzame les dus!



Na de les hebben we een interview met de directeur. Heel gezellig en interessant. Ze heeft een positieve visie op het kunstonderwijs. Verder volgen we een les verzorging, waarin we met de kinderen mogen koken (zelfgemaakte patat, hamburgers en salade....JUMMIE!!!).

21 Mei "Speelstuk deel 2"

Vandaag gaan we verder met het speelstuk "Lean on me". Andre geeft een inleiding over wat we gaan doen;
een half uur individueel oefenen, dan een half uur samenspelen en vervolgens spelen voor een cijfer. De gitaristen-in-de-dop gaan met mij mee en Andre helpt de toetsenisten-in-de-dop met het instuderen van het stuk.

Het groepje gitaristen is zeer enthousiast om te spelen. Ik stem alle gitaren eerst en ze blijven heel rustig....ze weten sinds vorige week dat ze niet op de gitaren mogen rammen als er gestemd wordt.
Eerst laat ik ze even alleen met het instrument...ieder mag even kloten (hoeven ze dat niet tussendoor nog es te doen). Dan vraag ik of ze allemaal het C-akkoord willen spelen en controleer of dit goed gaat. Zo werken we de drie akkoorden door.
En dan spelen we het hele stuk weer eens door waarbij ik de maat tik met mijn voet. Dit spelen gaat heel goed.
De kinderen vertellen me dat het ze lastig lijkt om alleen, als enige gitarist, samen te spelen met twee toetsenisten. Ze vragen: hoe hou ik het tempo vast, hoe moet ik tellen als ik ook gitaar speel. Ik leg uit dat ze mee kunnen tellen door met hun voet op de grond te tikken, net zoals ik dat doe. Ze moeten dan wel eerst aftellen....1,2,3,4 en rats!
Niet alle kinderen lukt het om te tikken met hun voet, dit te verbinden aan de maatsoort en ook nog eens gitaar te spelen. Ik geef dus meerdere opties; hardop meetellen, in je hoofd meetellen, de maat simpelweg aanvoelen. We oefenen dit met z'n allen. Ik tel niet meer mee; 1 van de gitaristen telt af en iedereen houdt de maat bij met zijn voet, in gedachten of door mee te tellen hardop. Wonderbaarlijk genoeg blijven ze in tempo en spelen ze allemaal tegelijk!
Dan oefen ik het individueel met ze. Om de beurt spelen ze een regel van het lied, degene die steeds de eerste regel speelt telt ook af en verder moet iedereen starten met zijn regel in de flow van het nummer (zelf meetellen dus, de andere gitaristen mogen niks doen). Het gaat uitstekend. De concentratie is goed doordat ze op moeten letten waar we zijn in het nummer en waar ze moeten beginnen en eindigen.
De kinderen denken nu zelf dat ze klaar zijn om samen te spelen met de toetsenisten. Te gek, dat zelfvertrouwen!

Ik inventariseer hoever Andre is met de toetsenisten. Het blijkt nog moeizaam te gaan. De toetsenisten zijn nog niet klaar om samen te spelen en Andre is bang dat de kinderen vandaag nog niet zover zijn dat ze het stuk al voor een cijfer kunnen spelen. Ik geef Andre nog even de tijd en ga met de gitaristen het niveau wat verhogen door ze twee keer in de maat een akkoord te laten spelen (waardoor ze sneller van akkoord moeten wisselen). Op een gegeven moment komt Andre weer binnen en zegt dat hij met zijn allen wil spelen. De helft van de toetsenisten (aleen die met melodie 1 of alleen die met melodie 2) speelt onder leiding van Andre met de gitaristen mee.

De gitaristjes brengen het er goed van af. Maar de toetsenisten wat minder, ze hebben moeite met de maat tellen e.d.....ik laat Andre zijn gang gaan. Na een tijdje merken we dat de kinderen behoefte hebben om even iets anders te doen, te lang studeren is ook niet goed...Jochem gaat een lied met ze zingen. En dan hop is de les alweer voorbij.

De meiden uit mijn gitaargroep komen nog vragen of ze in de pauze in het muzieklokaal verder mogen oefenen met gitaarspelen!! Wat een eer voor je werk dat enhtousiasme! Echt :)

Volgende week dus maar spelen voor een cijfer.
Ik heb met Jochem afgesproken dat ik volgende week de inleiding doe en de leiding neem over de manier van werken van de toetsenisten. De gitaristen hebben van mij al geleerd hoe ze zonder mij moeten studeren dus dit moet goed gaan (af en toe even komen kijken hoe het gaat).
Ik ga een plan maken over hoe ik de les wil gaan aanpakken zodat de kinderen volgende week zekerheid hebben dat ze het goed doen en een goed cijfer kunnen halen. We gaan eens goed met z'n allen naar de partituren kijken, we luisteren eens hoe alles samen zal gaan klinken uiteindelijk en we gaan oefenen met maattellen (zoals ik ook bij de gitaristen deed). Het plan stuur ik op naar Andre en Jochem zodat zij ook goed op de hoogte zijn.

Volgende week hebben we ook een interview met de schoolleiding. Spannend!

Kussies Renske

14 Mei "Speelstuk"

Van het nummer "Lean on me" heb ik een speelstuk gemaakt, met twee melodie-partijen en een gitaarpartij. De bedoeling is dat de kinderen in twee blokuren tijd het nummer samen kunnen spelen.

Ik heb het nummer strak getrokken op de maat, d.w.z. geen voorgetrokken noten. Dit heb ik gedaan omdat ik dacht dat de kinderen nog geen bogen en punten in de bladmuziek konden lezen. Maar nadien begreep ik van Jochem dat ze dit al wel geleerd hebben. Jammer, dit had ik beter kunnen onderzoeken van te voren, want eigenlijk had ik het nummer dus gewoon in zijn oorspronkelijke groove kunnen laten.


Andre geeft de inleiding van het speelstuk (wat gaan we spelen, hoe klinkt dat enz.) en ik maak de groepsindeling. Bij het indelen van de groepen wordt nogal veel gekletst en geroepen: "Ik wil gitaar spelen Juf!! Nee ik! Ik wil op het keyboard! Ik ook! Mogen wij het zingen?? Ik ken hem al, mag ik dan drummen?". Dit had te maken met het feit dat ik langs de tafels liep om de kinderen in te delen. Ik had beter voor de klas kunnen staan om hun namen te roepen, met hun instrument. Dan hadden ze waarschijnlijk minder tegengestribbeld.

Om de kinderen een beetje in het liedje te laten komen, laat ik nog een filmpje van "Lean on me" zien. De kids krijgen nog wat aanwijzingen van Andre (met welke noot beginnen de stukjes ed).
Dan wil ik duidelijk maken dat als ze hun eigen melodietje kennen en ze dat aan 1 van ons kunnen laten horen, ze mogen gaan drummen of een andere partij mogen spelen. Juist ja...dit komt zelfs nog onduidelijker over dan hoe ik het hier opschrijf. Dus die kids hebben zoiets van; "Huh? Drummen? JEEEJ!!! Gaan we nu Drummen?? Drummen, drummen, drummen!!!!". Mmm...ik had het beter niet kunnen zeggen.

Allemaal aan de slag! Andre helpt de kinderen die melodie 1 en 2 op keyboard spelen en ik ga bezig met de kinderen die gitaarakkoorden spelen.
Dit gaat super. Eerst leg ik de akkoorden uit, aan de hand van gitaarakkoordsymbolen. Ik stel de kids vragen; hoe denk je dat je je vingers moet neerzetten, welke snaren mag je WEL aanslaan en welke juist niet, hoe wordt dit weergegeven in het akkoordsymbool? Als iedereen alle drie de akkoorden kent, spelen we eerst de eerste regel waarin maar twee akkoorden zitten. Ik tel af en blijf meetellen. Dit gaat prima en we herhalen het. Vervolgens spelen we de tweede zin, waar alle drie de akkoorden inzitten. Dan beide regels achter mekaar.

Nu mogen de kinderen zelf oefenen zonder mij. Ik stel de vraag; hoe kunnen jullie dit aanpakken zonder dat het een zooitje wordt? Uiteindelijk komen ze op het idee om, in een cirkel, om de beurt 1 regel te spelen...waarbij degene die als laatst heeft gespeeld de maat telt.
Ik blijf erbij zitten, maar hou mijn mond en laat de kinderen werken. Het gaat helemaal goed, iedereen is met zijn aandacht erbij...want je staat natuurlijk voor aap als je niet meegaat in de flow van het liedje.


Dan gaat de bel. Samen met Suzan, Jochem en Andre hou ik een evaluatie. Suzan heeft met name op Andre gelet...omdat hij ziek was toen Erzsi bij ons op bezoek kwam. Toch komen er voor mij ook heel wat leerzame dingen naar boven.

- geef tijdens de inleiding van een speelstuk een duidelijke studeermethode (groove, tempo) en doel (beloning) aan...dan weten de kinderen goed waar ze mee bezig zijn en zijn ze rustiger.

- wees heel duidelijk in je instructies, vertel alleen wat belangrijk is en bied structuur.

- beloon de kinderen aan het eind van de eerste les al (en niet pas aan het eind van twee blokuren)...bijvoorbeeld door nog eens met zijn allen tegelijk te spelen wat we vandaag geleerd hebben. Dan hebben ze voldoening als de les is afgelopen.


Een hele leerzame les!